We hadden met de duikclub een vakantie in de Malediven gepland. Dat leek me het ideale moment om er een rondreis in Sri Lanka aan te koppelen. Niemand anders zag deze extensie zitten dus boekte ik een solotrip en vertrok ik een ruime week voor de rest.
Mijn schema zei: Brussel-Male, daar wachten, en dan naar Colombo. Wat bleek in Brussel? De vlucht naar Male had een tussenstop in… Colombo. Ik was dus op mijn eindbestemming, mocht niet uitstappen, vloog door naar Male om daar uren te wachten op een vlucht terug. Frustrerend? Absoluut, niemand brengt graag de eerste dag van zijn vakantie op de luchthaven door.
Gelukkig bleek de lokale operator in Male de vriendelijkheid zelve. Terwijl ik wachtte op mijn transfer, boden ze me een gratis gidsbeurt aan in de hoofdstad. Tip – Als je ooit tijd moet doorbrengen in de luchthaven, neem gewoon de veerboot naar Male (10 minuutjes). Het is slechts 1 dollar enkele rit (of vaart) en er zijn meerdere afvaarten/uur.
Blitsbezoek aan de hoofdstad Male
In Male liet de gids me de presidentiële villa, enkele scholen (de rode voor de jongens, groene voor meisjes), marktjes met vis en kruiden,… zien. Ik proefde de heerlijke plaatselijk gemaakte bounty, met cocos en chocolade (zoals Bounty maar beter!).
Sri Lanka in een notendop
Sri Lanka, wat Heilige Ceylon betekent, is onafhankelijk sinds 1948.
| Bevolking | Ongeveer 21 miljoen inwoners |
| Talen | Sinhala, Tamil en verrassend goed Engels |
| Export | 3de grootste theeproducent ter wereld |
| Natuur | Hoogste concentratie luipaarden ter wereld (al moet je geluk hebben!) |
| Kustlijn | 1.340 km aan goudgele stranden |
Dag 1: Colombo
Bij aankomst in Colombo ontmoette ik mijn chauffeur. In Sri Lanka is een privéchauffeur vaak de veiligste en meest praktische optie, al vond ik het als onafhankelijke vrouw soms wat verstikkend dat hij werkelijk alles voor me wilde regelen.
De eerste nacht verbleef ik in het Tamarind Tree Hotel. De kamers waren echt groot! Helaas bleef ik niet lang genoeg om het zwembad te proberen. Het ontbijt was vrij basic. Maar omdat ik me nogal moest haasten zou ik toch de tijd niet hebben gehad om er uitgebreid van te genieten.

Dag 2: het olifantenweeshuis
Vandaag bezochten we Pinnawela Elephant Orphanage, de thuisbasis van vele verlaten of gewonde olifanten. Ik was een beetje terughoudend om dit soort sanctuary te bezoeken. Ik heb het niet op mensen die misbruik maken van dieren voor het geld. Helaas is dat wel het gevoel dat ik bij dit olifantenweeshuis had…
Ik ben geen olifantenspecialist, maar het lijkt me sterk dat de olifantjes die je de fles kon geven hier nog de leeftijd voor hadden. Bovendien hing het van het aantal toeristen dat wilde betalen om hen een flesje te geven af, hoeveel ze te eten kregen. Ik eindigde het bezoek met een slecht gevoel en zou dit olifantenweeshuis niet echt aanraden als must visit.
Nu had ik mijn reisprogramma niet zelf uitgestippeld en het volgende op het programma was een ritje op een olifant. Ocharme die beesten. Hele dagen toertjes doen met toeristen. Nee, geen dag waar ik met blijdschap aan terug denk.
Die avond verbleef ik in Kassapa Lion Rock hotel (was mijn favoriet hotel in Sri Lanka). De douche in de badkamer had geen plafond. Dus toen het regende kon je douchen in de regen. Echt super! Ik heb ook genoten van het zwembad met uitzicht op de Lion Rock.
Tijdens het zwemmen ontmoette ik 2 Europese dames die me uitgenodigden voor het diner. Dat is het fijne aan alleen reizen. Je ontmoet allerlei interessante en leuke mensen. Het eten in het hotel was erg lekker maar lekker slapen, dat deed ik eerlijk gezegd niet. De airco en de buren waren nogal luidruchtig.

Dag 3: de leeuwenrots van Sirigiya
Om 7:00 pikte de chauffeur me op om naar Sirigiya te gaan, VN 08 World Heritage Site. Ongeveer 5000 trappen beklimmen later, stond ik op de top. Ik denk niet dat de oude koning de trappen zelf nam, naar de top waar zijn paleis was. Het leek echt een gevaarlijke klim. Maar duizenden mensen deed het voor mij, dus ik ging ervan uit dat de steile en kleine trappen veilig genoeg waren. De klim was het waard. Een geweldig uitzicht over de Culturele Driehoek!
Tip: probeer zo vroeg mogelijk naar Sirigiya te gaan. Niet alleen om de drukte te vermijden, maar ook de warmte! Zelfs ’s morgens vroeg was het al heet. Ik wil me niet inbeelden hoe dat rond de middag moet zijn.
Ik was echt moe na die klim en hoewel ik zo de mooie landschappen miste tijdens de autorit, was het echt wel dutjestijd!
Dag 3, namiddag: de ruïnes van de middeleeuwse stad Pollonawera
Tweede stop was bij Pollonawera, om de ruïnes van de middeleeuwse stad en ook VN werelderfgoed te bezoeken. Deze ruïnes zijn enorm! Men kan gemakkelijk de hele dag rondlopen. Een lokale gids is handig. Hij toonde mij de meest interessante delen. Pollonawera was de hoofdstad van Sri Lanka in de 11e-13e eeuw. Het bevat een aantal prachtige en spectaculaire beelden.
Tijdens het terugrijden naar het hotel kreeg de bestuurder een boete. Hij passeerde een witte lijn. Het verkeer is echt gek. Geen wonder dat er jaarlijks zo veel mensen sterven in het verkeer in Sri Lanka.
De chauffeur had pas zijn licentie als gids en het was duidelijk dat hij bepaalde tussenstops vooral maakte zodat hij wat zaken zou kunnen doen. Een van de stops was wel leuk. Een houtsnijder liet me zien hoe ze – eh – hout snijden.
Zij maken gebruik van ebbenhout voor zware zwarte artefacten. Om het te kleuren, gebruiken ze het stof van een bepaalde boom. Als ze die stof mixen met warm water, krijgen ze rood. Doen ze er kalk in, verkrijgen ze geel. Na deze showcase was ik verplicht om een kijkje in de winkel te nemen en iets te kopen. Een praktijk die ik wel vaker tegenkwam in Sri Lanka.
Ik was blij om kort na de middag al terug in het hotel te zijn. Een hele middag om te ontspannen en te genieten van het uitzicht vanaf het zwembad.
’s Avonds ontmoette ik Audrey en Francine terug voor het diner. Daarna ging het richting bar voor drankjes. Ze hadden een zeer nuttige tip voor mij: ik had wel een reisadapter mee maar de optie voor Sri Lanka bleek er niet op te zitten. Ze vertelden me dat ik een potlood in het bovenste gaatje van het stopcontact moest steken om de beveiliging te ontgrendelen. Let op: gebruik nooit een metalen pen!

Dag 4: Kandy
De dag erna gingen we naar Kandy. Op onze weg naar het Boeddhabeeld van Dambulla Rock Cave Temple stopten we even. De gids vertelde over de 7 posities van Boeddha.
Volgende halte was een kruidentuin. De lokale kruidendokter gaf geanimeerd uitleg. Hij toonde me de verschillende kruiden die gebruikt worden voor het koken, voor beautyproducten en in medicatie. Aan het begin van de tour, wreef hij een soort van een menthol crème op mijn voorhoofd. Ik kreeg er een allergische reactie op. Het begon enorm te jeuken en mijn ogen brandden. Hij vertelde me dat ik de eerste persoon was die er op reageerde. En zeggen dat ik eigenlijk nooit allergische reacties vertoon bij cosmetica…
Aan het eind van de tour (duurde meer dan een half uur) kom je – natuurlijk – in een winkel. De uitleg was echt plezant geweest dus ik kocht wat kruiden en gaf nog een ruime fooi. Tip: wil je dezelfde kruiden goedkoper op de kop kunnen tikken, ga dan naar de lokale supermarkt.
We vervolgden onze weg en stopten bij de Batik Factory. De dame die de uitleg gaf rammelde haar tekstje af. Ik vroeg me bij momenten af of ze zelf wel begreep wat ze zei.
Eerst zetten ze het ontwerp in was op de stof waar het niet gekleurd mag worden. Het doek wordt dan in de verf gedoopt. Dit procedé wordt voor elke kleur herhaald en uiteindelijk wassen ze de was van de stof.
Alles was met de hand gemaakt. Alleen vrouwen deden dit werk. Al die chemische stoffen, dat kon niet gezond zijn. Ik had medelijden met hen. En natuurlijk, aan het einde: een winkel. Ik voelde me verplicht om iets te kopen. De duurste sarong die ik ooit kocht.
Na de Batik fabriek zouden we een Gem Stone museum bezoeken. Klonk leuk! Maar in feite was het gewoon een Gem Stone winkel. Ze liet me een video van 10 minuten en dan kon ik gaan kopen in de winkel…
Na dit bezoek had ik een discussie met de gids. Ik voelde me een soort van opgelicht. Ze moeten het niet als museum aankondigen als het een gewone winkel is. Zo’n uitgestippelde rondreis was niet de manier waarop ik nog wilde reizen in de toekomst. Ik miste de authenticiteit van het land.
Na de middag liepen we door de Royal Botanical Garden. Was prachtig, maar ik had de tuin toch liever op mijn gemak ontdekt, zonder gids.
In de avond was er een facultatieve activiteit, een culturele voorstelling. Het was ok. Locals dansten met de beroemde maskers uit Kandy en er was veel vuur. Een beetje eng. Ik wou niet te veel over brandveiligheid nadenken.
Nog een tip: altijd en overal afbieden! Eerst was het 1000SLR, uiteindelijk betaalde ik slechts 500SLR voor de voorstelling. Na de show, bezochten we de Heilige Tempel van de Tand. Aanschuiven stond niet in het woordenboek van de gids/chauffeur. Hij stak iedereen voorbij. Ik vond dit best gênant.

Dag 5: Nuwara Eliya en bibberen in de bergen
Vandaag naar een theefabriek. Ik heb genoten van het mooie uitzicht van de theeplantages. De fabriek die we bezochten produceerde 400 kg thee per dag! Natuurlijk, na de tour, een winkel waar ik wat thee kocht.
In de namiddag trok ik op mijn eentje naar het dorpje. Het leek alsof ik de enige toerist was in Nuwara Eliya. Ik ging naar de plaatselijke supermarkt en kocht wat kruiden. Een tiende van de prijs die ik in de Kruidentuin eerder die week betaald had.
Aan de overkant kon je paardrijden, maar toen het begon te regenen, besloot ik terug naar het hotel te gaan.
Ze zeggen dat de temperaturen in Nuwara Eliya lijken op een prachtige Engels zomerdag. Wel koud was het er zeker. Het Cey Bank Rest Hotel was een ouder hotel zonder airco. Niet nodig want het was binnen ijskoud! Ik wou dat ik had mijn thermisch ondergoed mee had.
We reisden verder naar de kust. De kuststreek werd zwaar beschadigd door de tsunami van 2004. Een standbeeld ter herinnering aan de 1500 slachtoffers die stierven in een trein beheerst het landschap. Sommige delen van het kustgebied zijn niet opnieuw opgebouwd. Het laat de toeristen zien hoe erg de situatie was. Het raakte me. Ik was in Thailand, slechts een paar weken voor de tsunami.
Hoe verder we bergafwaarts reden, hoe dichter bij de kust, hoe meer ik me thuis voelde. Het kostte ons de hele dag om terug naar de oceaan te rijden. Toen we vertrokken uit de bergen, vroeg in de ochtend, zagen we de theeplukkers naar hun werk vertrekken.
De eerste stop bij de kust, was een schildpadden rescue center. Een Chinese student leidde me rond. Van zodra zijn baas uit het zicht was, vertelde hij me de vreselijke waarheid over het center. Het ging de baas allemaal om het geld. Niet om het redden van de schildpadden.
Deze schildpadden waren niet echt gered. Vissers die de eieren naar het centrum brachten krijgen geld. Dus, doen ze dit niet alleen met de eieren die ze toevallig vangen in hun netten, maar gaan actief op zoek naar de eieren op het strand. Zodra de schildpadden uit het ei kruipen, worden ze teruggezet in de oceaan. In theorie.
De Chinese student vertelde schoorvoetend dat hij elke dag een heleboel dode baby schildpadden uit de aquaria moest vissen. In plaats van onmiddellijk naar de oceaan terug te gaan, hielden ze de schildpadden 2-3 weken. Om ze aan de toeristen te kunnen tonen. Want baby schildpadjes zijn vertederend voor de toeristen en dan geven ze de baas meer geld. Maar die 2-3 weken zonder voedsel zijn voor die baby schildpadjes te lang. In de natuur keren ze onmiddellijk terug naar de zee om te leren jagen op voedsel.
Ook de grotere misvormde en albino schildpadden waren in slechte staat. Ze verblijven in saaie zwembadjes en vertonen repetitive behaviour. M.a.w. ze vervelen zich steendood. Dit kan al met enkele simpele stenen opgelost worden maar de eigenaar wil deze inspanningen voor ‘enrichment‘ niet doen.
Natuurlijk was er een winkel aan het einde van het ‘Conservation Center’, maar de Chinese student adviseerde me om niets te kopen, want het zou toch niet worden besteed aan het welzijn van de schildpadden. Ik was echt triest na het bezoek aan dit centrum.
Dag 6: terug naar de kust
In de late namiddag kwamen we aan bij hotel The Lady Hill. Bij het zwembad ontmoette ik een Brit, Graham. Hij had veel gelezen over de geschiedenis van Sri Lanka. Interessant! Hij en zijn vrouw Pauline nodigden me uit voor diner, in de Harbour Bar, met zicht op de zonsondergang. Ze waren op reis met 2 andere koppels. Wat een heerlijke avond! Een van hen was een piloot in de RAF geweest en ging samen naar school met prins Andrew.
Leuke anekdote over de ATM (bankautomaat). Let op dat je het juiste bedrag intikt. Graham leek wel de loterij te hebben gewonnen! Hij had 450.000 roepies! Foutje met de nullen. Hilarisch en slechts één van de vele grappige verhalen van Graham. Hij deed me denken aan mister Bean!
Het restaurant op de top van het hotel had een fantastisch uitzicht over de haven. Het was magisch! Jammer dat ik van deze avond geen foto’s heb.

Dag 7: Galle
Laatste dag van deze Sri Lanka rondreis. De dag begon mooi met apen die op het balkon sprongen. Later zou ik ontdekken dat de hoteleigenaar hen voedsel gaf vanop het dak. En de charme van die apen was meteen weg. Die hoteleigenaar beseft niet dat hij een heel ecosysteem om zeep helpt.
Na het ontbijt vertrokken we naar Galle Fort. Galle was zeker mijn favoriete plek in Sri Lanka. Omdat het een kuststadje is waarschijnlijk. Ik maakte een mooie wandeling langs de kust. Een paar mijl van Galle stopten we bij een strandje waar veel bootjes lagen. Deze boten waren geschonken aan de lokale vissers na de tsunami. Aan de opschriften te zien deden de Belgen flink hun duitje in het zakje.
Dag 8: terug in Colombo
De reis eindigde in Colombo waar ik een luxe hotel had, Hotel Sapphire, met gratis wifi en een zwembad op het dak. Ik heb niet veel gezien van Colombo. Ging enkel winkelen voor ansichtkaarten. Het was ongeveer 25 roepies/stuk. Met zegel erbij was het niet eens 4,5 eurocent om het naar Europa te versturen. Erg goedkoop!
’s Avonds besloot ik mezelf te verwennen. Voor de eerste keer in mijn leven, bestelde ik room service. Na een week offline zijn, was ik blij weer even internet te hebben. Ik had het tijdens de reis nochtans niet gemist.
Checklist voor een authentieke rondreis Sri Lanka: do’s & don’ts
| Categorie | Wat je zéker moet doen (en waarom) | Wat je beter overslaat (en waarom) |
| Ervaringen | De rots van Sigiriya beklimmen: Een pittige work-out, maar het uitzicht over de Culturele Driehoek is onbetaalbaar. | Op een olifant rijden: Het lijkt idyllisch, maar deze dieren lijden vaak onder hun werkritme. Kies liever voor een safari. |
| Cultuur | De Tempel van de Tand in Kandy: Een spiritueel hoogtepunt. Laat je niet afschrikken door de drukte; het is een must-see. | Zogenaamde ‘rescue centers’ bezoeken: Veel schildpadden- en olifantenopvangen zijn puur commercieel en niet diervriendelijk. |
| Lifestyle | Wandelen in Galle Fort: Snuif de koloniale sfeer en de zeelucht op. Het is de meest charmante plek aan de kust. | Kopen in ‘Tourist Traps’: Gidsen loodsen je vaak naar dure winkels (Batik, Edelstenen). Geniet van de uitleg, maar voel je niet verplicht. |
| Gastronomie | Kata Sambol proeven: Een lokale specialiteit. Maar wees gewaarschuwd: het is heerlijk én ontzettend pittig! | Kruiden kopen in ‘gardens’: De prijzen in de toeristische kruidentuinen liggen vaak tien keer hoger dan in de lokale winkel. |
| Transport | De treinrit Kandy – Nuwara Eliya: Een van de mooiste treinreizen ter wereld, dwars door de eindeloze theeplantages. | Te veel betalen voor tickets: Leer onderhandelen! Bij lokale shows of souvenirs kun je de prijs vaak halveren. |
| Shopping | Specerijen op de lokale markt: Voor de beste kwaliteit en de eerlijkste prijs ga je naar de markt waar de locals komen. | Impulsaankopen onder druk: Laat je in souvenirwinkels niet opjagen; zeg vriendelijk dat je nog even nadenkt. |
Tours & activiteiten Sri Lanka
Gegarandeerd de beste prijs en je vermijdt de wachtrijen.


was je reis naar sri lanka een georganiseerde rondreis, of had je zelf een route uitgestippeld?
Dag Katrijn,
Dit was georganiseerd door een reisbureau.
Groetjes,
Heidi