Vanuit de kuststad Aqaba sta je in een mum van tijd in deze uitgestrekte woestijn, die ook wel de ‘Valley of the Moon’ wordt genoemd. Net als Petra en de Dode Zee kan je Wadi Rum dus perfect combineren met een strand- of duikvakantie in Aqaba.
Duikers, opgelet! Wadi Rum ligt tussen de 1000 en 1700 meter boven de zeespiegel. Voor de duikliefhebbers onder ons is dit een cruciaal detail. Omdat je na het duiken niet meteen naar grote hoogte mag stijgen, moet je voldoende tijd laten tussen je laatste duik en je vertrek naar de woestijn. Veiligheid boven alles!
Met de jeep door Wadi Rum
De meest authentieke manier om de woestijn te verkennen is met een jeep tour. Ik was op voorhand (en tijdens) de jeeprit vrij zenuwachtig. Onnodig zenuwachtig. Onze chauffeur had uiteraard veel ervaring en zou echt wel geen risico nemen maar ik had schrik om uit de jeep te vallen of dat de jeep zou omkantelen. Ik hield me dus heel de rit goed vast. Toch genoot ik ook van de rit en de landschappen. De woestijn zag er anders uit dan ik me het had voorgesteld. Geen oneindige zandvlakten maar intense kleuren en afwisselend zandduinen en zandsteenrotsen.
Tip: Neem een sjaal mee, tegen het opwaaiende stof en de wind. Ik merkte dat ik mijn sjaal al snel over mijn neus en mond sloeg, precies zoals de lokale bevolking dat doet. Het is pure noodzaak in de stoffige woestijn.
Gastvrijheid bij de Bedoeïenen: brood bakken en zen worden
Onze tocht eindigde bij een traditioneel Bedoeïenenkamp. Het is fascinerend om te zien hoe deze gemeenschap haar eeuwenoude tradities combineert met toerisme. We mochten meekijken hoe de dames vers brood bakten op een gloeiend hete plaat en zelf ook eens proberen. Het ziet er makkelijker uit dan het is, ik verbrandde mijn vingers lichtjes. Maar het resultaat? Heerlijk brood! Na het eten, was er tijd voor entertainment met zang en een traditioneel instrument. We zaten erbij, keken ernaar en voelden ons helemaal zen worden.
Een nachtje slapen in de woestijn
Als je naar de Wadi Rum gaat, raad ik je aan om minstens één nacht te blijven slapen. Wij verbleven in een luxe tentenkamp. Geen gedoe met matjes op de grond, maar comfortabele bedden in een tent die meer weg heeft van een hotelkamer.
Toen ik vrienden vertelde dat ik in november naar de woestijn trok, was het advies unaniem: “Neem warme kleren mee!” ’s Nachts in Wadi Rum was ik erg blij met mijn thermisch ondergoed van merinowol en mijn dikke winterjas.
Rond de kampvuren is het gezellig, maar eens de zon achter de horizon verdween, koelde het flink af en ware die extra laagjes geen overbodige luxe. Hoewel de bewolking die nacht de sterrenhemel verborg, was de ervaring van de totale duisternis en stilte onvergetelijk.
Opstaan voor de zonsopgang
Twee uur voor zonsopgang strompelde ik mijn bed uit. Je moet weten dat er ’s nachts in het tentenkamp geen elektriciteit was. Het was dus opstaan en je klaarmaken in het donker. Met het kleine lichtje van mijn telefoon. Gelukkig had ik alles klaargelegd en moest ik niet in mijn tas zitten rommelen.
De gids had uitgelegd dat we als het kamp verlieten, we moesten doorlopen tot aan het einde van de berg en dan naar links. Enfin, probeer je in het donker maar eens te oriënteren. Ik wou ook niet te ver van het kamp weglopen. Ik zag het al voor me in de krant: “Belgische toeristen verdwaald in de woestijn.” Bovendien vertrouwde ik dat geblaf en gegrom niet echt. Enfin, lang verhaal kort: het bleek te bewolkt om de zonsondergang te kunnen zien maar we hebben er wel een slappe lach en een leuk verhaal aan over gehouden.
Duurzaam reizen: leave nothing but footprints
Een laatste, maar belangrijke observatie: de woestijn is kwetsbaar. Ik schrok van de hoeveelheid plastic en afval die soms tussen de rotsen of struiken bleef hangen. Als je deze prachtige regio bezoekt, wees dan een bewuste reiziger. Take nothing but pictures, leave nothing but footprints. Neem je afval mee terug naar het kamp en laat deze magische plek achter zoals je hem aantrof.
Meer activiteiten
Plan hier je reis
Met dank aan Aqaba Tourism.
Leuk, deze kampvuurtjes in de woestijn, maar we staan er niet bij stil hoeveel jaren dit hout in de barre woestijnomstandigheden moet groeien….
Dag Jan, ik begrijp je bezorgdheid. Het was niet zomaar een kampvuurtje maar echt om ons warm te houden. Er was vrij veel beplanting in dit stuk van de woestijn. Als ik me niet vergis, vertelde de gids dat er in dit stuk een groot ondergronds waterreservoir was.
Leuk al je artikelen over Jordanië. Ik ga ze even bewaren en binnenkort wanneer ik tijd heb verder lezen. Ik ga namelijk volgende maand naar Jordanië, superveel zin in!